ايجاد روحيه در رزمندگان

راوی عباس تیموری: محمد رضا ارفعی یک شاگرد معنوی داشت به نام علیرضا عزیزی که با توجه به روحیاتی که از ایشان داشتم ایشان شاگرد محمد رضا ارفعی بود آقای عزیزی یک فردی بود تقریباً بیرون از خط می خواهم بگویم آقای ارفعی چقدر کار برد فرهنگی و ایمانیش بالا بود و از این طرف هم تزریق روحیه شهادت و شجاعت در بقیه را اینجوری ایجاد می کرد علیرضا عزیزی که اسم می برم ایشان پدرش ارتشی بودند اهل سنت بودند دایی ایشان یکی از سرداران کوموله بود خودشان ذاتاً بچه کردستان بودند اما پدرشان که ارتشی بود منتقل شده بود به مشهد اما با تمام تفاسیر عزیزی را جذب کرده بود و از ابتدای جنگ عزیزی ـ که بعداً‌شهیدشد- با ارفعی آشنا شده بود اما من چند سال قبل با عزیزی آشنا بودم لحظه ای که ایشان وارد جنگ شده بود با محمد رضا ارفعی آشنا شده بود وقتی ما علیرضا عزیزی را دیدیم بعد از عملیات فکر می‌کنم رمضان بود شجاعت های ایشان معروف شده بود و ایشان به عنوان فرمانده گروهان از گردان های تیپ 18 جواد الائمه بودند ـ آن مو-قع ایشان حدود 18 سال داشت ـ و این علیرضا این جوری پرورش یافته بود که در عملیات خیبر که من معاون عزیزی بودم آن موقع چیزی به عنوان ترس دیگر توی وجود ایشان نبود این را محمد رضا به علیرضا تفهیم کرده بود که اصلاً چیزی به عنوان ترس وجود ندارد که انسان بخواهد بترسد من یادم است وقتی که روی جاده خندق ما راه میرفتیم همه گردان از پایین می رفتند اما ارفعی و عزیزی خیلی راحت از بالای جاده راه می رفتند و این تیرهای کالیبر می آمد واز بغل این ها رد میشد با خواهش وتمنا اینها را پایین می کشیدیم که بابا بیایید پایین تیر نخورید آنها از بالای جاده میرفتند و نیروها را هدایت می کردند اینها خیلی راحت می گفتند مسئله خاصی رخ نداده است اگر قرار باشد بخورد می خورد شب قبلش که ما رفته بودیم توی عملیات خیبر که دست بدهیم به پاسگاه دوته جاییکه تیپ 21 امام رضا (ع) بود درگیری خیلی شدید بین ما و کمین عراقی ها رخ داد آقایان ارفعی و عزیزی جزء نفرات اولی بودند که کمین را توانستند با عبور از جاده از بین ببرند