خاطرات نحوه مجروحيت

راوی محمدابراهیم ارفعی: روز چهلم تولد بچه‏اش محمدرضا ارفعى در عملیات بدر مجروح شده بود و برده بودند ایشان را در یکى از بیمارستان‏هاى تبریز بسترى کرده بودند یک روز دیدم خاله‏اش تلفن کرد و گفت آقا رضا از تبریز تلفن زده است ما هم عادت کرده بودیم چون هر وقت به جبهه مى‏رفت بعد از مدتى از شهرستانى تلفن مى‏کرد که من مجروح شده‏ام این دفعه از تبریز به برادرش هم تلفن کرده بود برادرش آمد و گفت بابا رضا تلفن کرده که فورى خودتان را برسانید تبریز گفتم چکار کنیم گفت ما با خواهرش مى‏رویم شما باشید ما مى‏رویم خبر مى‏گیریم ببینیم چه خبر است بعد شما با مادرم بیایید اینها رفتند تبریز وقتى وارد بیمارستان مى‏شوند مى‏بینند همان دستى که توى گچ بوده هنوز توى گچ است بعد برادرش از محمدرضا مى‏پرسد که مگر گچ دستت را باز نکرد مى‏گوید چرا باز دوباره گچ گرفته‏اند بعد مى‏بیند جدار شکمش پاره شده و تمام احشاء و امحاء داخل شکمش بیرون زده است برادرش نصف روز آنجا بیشتر نمى‏ماند خواهرش را آنجا مى‏گذارد و مى‏آید وقتى آمد راى ما بلیط گرفتند که بعدازظهرش برویم یا فردایش برویم فردا عصر بود دیدم خاله‏اش باز دوباره تلفن زد و گفت آقاى ارفعى گفتم: بله گفت: آقا رضا شهید شده است این چند روزى که خواهرش بالاى سرش بوده مى‏گفت یک روز مى‏گفت داشتم ملافه‏اش را تمیز مى‏کردم روزها ملافه‏ها را صاف مى‏کردم، تمیز مى‏کردم یکدفعه دیدم یک تکه روده‏اى بغل تخت آویزان است مى‏گفت کنجکاوى کردم ببینم سر دیگرش کجاست مى‏گفت این خدا بیامرز زد بالاى دستم گفت خواهر جان ول کن گفتم داداش این یک تکه‏اى است دوباره گفت خواهر جان مى‏گویم ول کن ما را بى اجر نکنید خدا رحمتش کند گفت مى‏دانم تمام روده هایم را گره زده‏اند ولش کنید نگاه نکنید.