حسن برخورد

راوی جواد محمدیانی : ساعت های آخرعمر برادرم حسین محمدیانی بود یکی از همرزمهایش از شهر دیگری تشریف آورده بودند ایشان آمدند و پهلوی برادرم نشستند برادرم درحال اغما بود زمانی که یکی از بچه ها ایشان گفت که فلانی آمده ایشان با همان حالش نیم خیز شد و پای آن جانباز عزیز را بوسید وغرقه در بوسه کرد و واقعا ً درآن حال همه آنهایی که در اطراف ایستاده بودند واقعا نمی دانستند چگونه ابراز احساسات کنند درآن وضعیت هیچکس به حال خودش نبود و این خیلی مهم است یک نفردر آن حالت بلند شود و با آن حالی که داشت پای جانباز را ببوسد و بگوید این حق شماها بود و بگوید این درجه حق شماها بود حق من نبود.