شجاعت و شهامت

سال شصت و یک (61) که با آقای هرمزی آشنا شدم از شجاعت و شهامت معروف ایشان که زبان زد خاص و عام بود خبر نداشتم. اولین عملیاتی که با ایشان بودم به شهامتش پی بردم،‌ یادم هست تانک ها که جلو آمده بودند حدود 200 متر به ما مانده بود، آقای هرمزی رفت روی جاده و بدون کلاه آهنی ایستاد و تعدادی گلولة آر پی جی را که همراه خود داشت به سمت دشمن شلیک می کرد. هر چه به ایشان می گفتیم حسین آقا، بیا داخل سنگر و شلیک کن اما عین خیالش نبود، می گفت: شما فقط گلوله برای من بیاورید و کار دیگر نداشته باشید.