لحظه و نحوه شهادت

راوی رمضانعلی خلیل زاده : در نشست هایی که بچه های گردان با همدیگر داشتیم صحبت از شهادت می شد می گفتند فلانی چهره ی شما برق می زند و هر کسی حرفی می گفت: وقتی نوبت به قدسی می رسید می گفت: من چندین مرتبه مجروح شده ام و مدت زیادی در بیمارستان بستری بوده ام دوست دارم تا زمانی که زنده ام و جنگ ادامه دارد بیایم به جبهه ولی مجروح نشوم اگر قرار است مجروح شوم با خداوند خود عهد کرده ام که این دفعه مرا به شهادت برساند که خواست قلبی ام می باشد تا اینکه سرانجام در خاک خونین شلمچه در خرداد ماه سال 64 در شب دوم پدافند بر اثر اصابت ترکش خمپاره ی 60 به قلبش به درجه ی رفیع شهادت رسید.