تقيد به نماز

راوی علی فهمیده قاسم زاده: ایشان خیلی به نماز اهمیت می داد، و در مورد قرائت صحیح نماز خیل حساس بود. یک روز من به قاسم گفتم: شما چرا این قدر اصرار دارید که قرائت نماز صحیح باشد، در صورتی که شما هنوز به سن تکلیف نرسیده اید؟ قاسم در جواب من گفت: انسان قبل از این که به سن تکلیف برسد، باید تمرین داشته باشد تا این که زمانی که به سن تکلیف رسید، در این زمینه مشکلی نداشته باشد. من با وجود تمامِ این اهمیت هایی که قاسم برای تکلیفشان قائل بودند، اما بازهم بارها می دیدم که بای این که مسائل عملیشان ر خوب یاد بگیرند، دائماً تمرین می کردند. من به یاددارم که ایشان زمانی که در سن های 17-18 سالگی که بودند، هر کدام از نمازهای یومیه شان را که می خواندند همراه با آن نماز قضا هم می خواندند، و حتی بغضی وقت ها نمازهایشان طولانی می شد. بنابراین می آمدیم و به ایشان سر می زدیم و می دیدیم که ایشان تعداد نمازهایشان زیاد می شد، بنابراین وقتی که از ایشان می پرسیدم داداش، چندتا نماز می خوانی؟ مثلاً نماز ظهروعصر دوتا نماز بیشتر نیست، ایشان می گفتند: من نماز قضا دارم، و نمازهای قضایم را می خوانم. البته نه به عنوان این که نمازشان ترک شده باشد، بلکه روی حساب همان احساسی که داشتند که هیچ وقت در سال های اول تکلیف نتوانستند انجام دهند این نمازها را دو مرتبه تکرار می کردند.