خاطره شماره 35 - شهید محمدقاسم موحدی ‌محصل‌ ط‌وسی‌

راوی موسی الرضا اکبری: من بیاد دارم که ایشان همیشه توصیه های لازم را به تک تک بچه ها داشت .ولی هیچ موقع قبل از کار زیاد به بچه ها فشار نمی آورد و همیشه زمان انجام کار بالای سر بچه ها بود . حتی من یادم هست که در عملیات بدر یک کار ساده ای تخریب داشت می خواستیم مین بکاریم که عراقیها پیشروی نکنند ولی گویا عراقیها از این نیت ما باخبر شده بودند بیشتر پیشروی کرده بودندو این پیشروی به حدی بود که تا صبح حتی خاکریز اول ما هم شکسته شد و تانکهای عراقی روی خاکریز ما جلو امدند البته چونکه من همان شب حدودا ساعتهای 3 صبح مجروح و به همراه دو الی سه نفر از بچه ها به عقب منتقل شدم و در آنجا نبودم ولی یکی از بچه ها تعریف میکرد و میگفت:که خاکریز ما حدودا 700 متر با عراقیها فاصله داشت اما عراقیها با تانکهایشان بر روی خاکریز اول ما آمدند و به حدی به ما نزدیک شدند که یکی از بچه ها نارنجکی را داخل لوله تانک عراقیها انداخت و پس از انفجار تانک عراقیها حرکتشان متوقف شد. منظور من اینست که برادر موحدی حتی در همین جریانهای ساده کاشت مین هم شرکت می کرد و تا فاصله 10 متری عراقیها می آمد و هیچ زمان بچه ها را نمی فرستاد به دنبال کار که بگوید:شما بروید فلانجا و یک کاری را انجام دهید و خودش در پشت خط بماند. ایشان این روش را نداشت.