شجاعت و شهامت

راوی معصومه علی آبادی : قبل از شهادت آقای علی آبادی من رفتم که از گروهان ایشان بازدید داشته باشم.ایشان در فاصله مکانی خیلی نزدیک به دشمن در زیر شدیدترین اتش توپخانه و ادوات قرار داشت دیدم او بدون توجه به انفجارهاییکه در اطرافش بود و خطرهای احتمالی دیگر در داخل کانالی که در آنجا بخاطر تردد نیروها احداث شده بود حرکت و به تک تک سنگرها سرکشی کردو به سنگری که من در آنجا بودم آمد نیم ساعتی با هم گفتگو کردیم چای خورد و گفت:اگر اجازه بدهی من بروم چند تا آرپیچی دیگر بطرف عراقیها شلیک کنم. من گفتم:سعی کن در موضعی که قرار داری زیاد خودت را به خطر نیاندازی و موقعیتت را لو ندهی که خدای ناکرده آنجا را مورد هدف قرار دهند زیرا به محض اینکه بدانند کجا هستی گرای سنگر را می گیرند و احتمال دارد با خمپاره یزنند.ایشان در کمال شجاعت گفت:آنها هیچ غلطی نمی نوانند بکنند و یا علی گفت و رفت و 5 تا گلوله آرپیچی بطرف عراقیها شلیک کرد و به سنگر برگشت این کار ایشان باعث شد منطقه ای که ما در آن بودیم از یک آرامش تقریبا نسبی برخوردار شود.وقتی ایشان را دیدم گفتم:خوب برادر عزیز اگر با من کاری نداری به سنگر گردان بروم شاید گردانهای دیگر بخواهند با من تماس یا کاری داشته باشند.گفت:نه شما برو خیالت راحت باشد تا من زنده هستم اینجا را از دست نخواهم داد.