عشق به قرآن

اولین روزهای ماه مبارک رمضان سال 1353 بود ومن تازه قرآن را یاد گرفته بودم اما در قرائت صحیح آن دچار اشکال می شدم . یک شب که برادر رفیعی به اطاق ما آمد وقتی علاقه زیاد من را نسبت به یادگیری تلاوت صحیح قرآن دید واز طرفی متوجه شد که توانم بیش ار آن نیست با یک حالت افسوس که در چهره اش مشخص بود ، با همان لحن طلبگی به من گفت: دوست داری یک جایی برویم که در این یک ماه قرآنت را بخوبی یاد بگیری . گفتم : من جایی را بلد نیستم وگرنه خیلی مشتاقم که در چنین جلسه ای شرکت کنم آن وقت ایشان بزرگواری نمود ومرا به جلسه قرآنی که در مسجد گوهر شاد برگزار می شد راهنمایی کرد وبعنوان تشویق ، خودش هم هر شب بطور مرتب همراه من در آن جلسه شرکت می نمود این برای من کمک بزرگی بود واکنون هرگاه قرآن را باز می کنم ناخودآگاه چهره ایشان به ذهنم خطور می کند . راوی: علی مهدویان