خاطره شماره 7 - شهید حسن آقاسی زاده شعرباف

منصوره ابراهيمي ، مادرشهيد: وقتي او را به مدرسه گذاشتيم سال هاي اول و دوم دبستانش بود که روي تشک نمي خوابيد حتي متکا زير سرش نمي گذاشت . مي گفتيم : اين کارها چيه که مي کني ؟ شما چرا مثل برادر بزرگت از متکا و تشک استفاده نمي کني ؟ مي گفت : اين جور راحت ترم . دستانش را زير سرش مي گذاشت و مي خوابيد . پتوي نازکي هم رويش مي کشيد . گاهي رويش لحاف مي انداختيم ، پس مي زد . طبعش قبول نمي کرد . در رفاه و آسايش باشد . از تعليم و تربييت ما نبود ، ذاتي بود . مي خواست مثل کساني باشد که در سختي زندگي مي کنند .