پرهيز از گناه

راوی محمد جباری: قرار بود که باشگاه بگیریم . روز پاتختش گفت : نه باشگاه نمی خواهد ، پولی که می خواهید به باشگاه بدهید به صندوق قرض الحسنه یا صندوق کمیتة امداد بدهید . باشگاه نگذاشت بگیریم . نه سر عقد گذاشت باشگاه بگیریم و نه روز پاتختش گذاشت . گفت : منزل ما الحمد الله بد نیست . خوب است که در خانه باشد بعد هم سعی کرد که خودش اصلاً در خانه نباشد . به شوخی گفتم : شاید فکر کنند شما عیب و ایرادی دارید . فامیل های دور ما که شما را نمی شناسند . فامیلهای نزدیک شما را می شناسند . از این که شما نمی آیید مثل بقیّة دامادها تختتان بکنند و باهم بنشینید . گفت : نه ، هرکسی هر فکری که می خواهد بکند ، از نظر اسلام اشکال دارد و درست نیست من بین این همه خانم بیایم و بنشینم ، من جلوی در می ایستم و هر خانمی که آمد سلام می کنم که به داخل منزل بیایند . ایشان فقط جلوی منزل (منزل ما فلسطین بیست بود) ایستاده بودند و به همه سلام و خوش آمد می گفتند . اصلاً داخل خانه نیامد تا اینکه عروسی تمام شد و همه رفتند بعد داخل منزل آمد و گفت : درست نیست فعل حرام است که من بین این همه خانم بیایم و نیامد .