منش شهید

شهید هاشمی نژاد یکی از سخنرانان مشهور ایران بود که سبک سخنرانی و خطابه منحصر به فردی داشت و و بنده به این سبک بسیار علاقه مند بودم. دوران کودکی شاید برخی از صحبت های ایشان را متوجه نمی شدم اما در جلساتشان شرکت می کردم. گاهی در ماه محرم سه جلسه در روز سخنرانی در شهرهای مختلف داشت که اغلب همراهشان بودم. ایشان بسیار خوش سفر و خوش خلق بود.اگرچه سن و سال کمی داشتم اما پدر که شاهد علاقه ام به سخنرانی و فعالیت های ایشان بود در برخی امور دخالتم می داد. خاطرم هست زمانی که حاج آقا مصطفی خمینی به شهادت رسید، شهید هاشمی نژاد، مقام معظم رهبری و مرحوم واعظ طبسی نامه ای مشترک به زبان لاتین برای امام خمینی (ره) نوشته و عرض تسلیت داشتند. آن زمان کلاس دوم راهنمایی بودم و خواندن انگلیس را به صورت ابتدایی می دانستم. داخل ماشین بودیم که نامه را به دست من داد و گفت بخوان. به وسط های نامه که رسیدم متوجه متن نامه شدم. جرم سنگینی بود و از من خواست به کسی چیزی نگویم.ایشان از نظر علمی سطح بالایی داشت و اهل مناظره و گفت و گو بود. آن زمان دانشگاه جو مارکسیستی داشت و دانشجویان و جوانان گرایش های مارکسیستی پیدا می کردند. خانواده هایشان جوان خود را نزد شهید هاشمی نژاد می آوردند تا قانعشان کند. پدر در مناظره بسیار چیره دست بود.