شب نيمه خرداد

اوج حرکتهاي مردم رژيم را کلافه کرده بود. عقربه‌هاي ساعت، 3 بعد از نيمه شب 15 خرداد 1342 را نشان مي‌داد. دو روز از سخنراني امام خميني در اعتراض به رژيم شاه در روز عاشورا نگذشته بود که مأموران وحشيانه به منزل امام هجوم بردند. امام را روانه تهران کردند. قبل از آن چهل نفر از ياران انقلابي امام از جمله عالم نستوه هاشمي‌نژاد به جرم حمايت از امام خميني دستگير و روانه سياهچالهاي مخوف شدند.مأموران ساواک که هاشمي‌نژاد را از افراد مؤثر در جريانات 15 خرداد مي‌دانستند ساعت يک بعد از نيمه شب، با مأموران مسلح، اطراف خانه هاشمي‌نژاد را محاصره کردند.صداي چکمة مأموران تنها صدايي بود که در آن نيمه شب به گوش مي‌رسيد. صداق تق‌تقِ در منزل همه را از خواب بيدار کرد او که تازه از سخنراني برگشته و هنوز چشمانش با خواب آرامش نگرفته بود بيرون آمد و گفت:ـ کيه اين وقت شب در مي‌زنه.معاون ساواک بازار تهران فرياد برآورد:ـ ما از اداره امنيت آمده‌ايم. هر چه زودتر در را باز کن.سيد به زودي صداي او را شناخت. دو شب قبل در شب عاشورا يک بار ديگر با سيد تماس گرفته و او را از انتقاد به رژيم برحذر داشته بود. سيد در خانه را باز کرد، مأموران گستاخانه وارد خانه شدند. سيد با شجاعت بدون اينکه صدايش دچار لرزش شود گفت: چه مي خواهيد؟ـ براي دستگيريت آمده‌ايم بايد با ما بيايي.او را دستبند زدند و با ماشين به ساواک بازار تهران، سپس به شهرباني انتقال دادند.رژيم از بند کشيدن سيدي که شور حسيني در سر داشت سودي نبرد، و او پس از چهل و يک روز از زندان شهرباني تهران با سربلندي آزاد شد.