آرزوی سبز

به نقل از مادر شهید: فکر و ذکرش جبهه بود. گاهی که برای مرخصی چند روزی به خانه می‌آمد، برای برگشتن به منطقه بی‌تاب بود. می‌گفت: «آنجا بیشتر به ما نیاز دارند، نباید اینجا وقت را تلف کنیم.» آرزویش شهادت بود. یک‌بار، سه روز پشت سر هم روزه گرفته بود. روز سوم گفتم: «علی، حالا که سه روز روزه گرفته‌ای اگر به مسجد بروی و حاجتی را از خداوند بخواهی، حاجتت مستجاب می‌شود.» هنوز آوای دلنشین صدایش را فراموش نکرده‌ام که به آرامی ‌گفت: «من حاجتی جز شهادت ندارم، فقط می‌خواهم که شهید بشوم.»