شجاعت و شهامت

به روایت از محمود دیمه : حدود 40 نفر که من و علی محمد، پسر عموی ایشان جزء آنها بودیم جهت گرفتن چند قله از دست دشمن داوطلب شدیم من آرپی جی زن بودم و علی محمد کمک من بود ما شب به طرف دشمن حرکت کردیم مسیر ما مین کاری شده بود و کالیبر دشمن هم روی قله مستقر و روبه روی ما بود دشمن به وسیله منور ما را شناسایی و بوسیله کالیبر ما را زیر آتش گرفت. من همان ابتدا زخمی شدم و به علت شناسایی دشمن دستور عقب نشینی داده بودند ولی علی محمد تیر بار را برداشته و به طرف دشمن حرکت کرد. وقتی که صبح شد بوسیله یک چوب دستی خودم را به عقب رساندم پسرعموی ایشان را دیدم از احوال او سوال کردم گفت : از وقتی با تیربار به طرف دشمن رفته هنوز باز نگشته است. و بعد از 12 سال مفقودالاثری پیکر پاکش را برادران تفحص پیدا و تشیع کردند.