دستگیری از ضعیفان

به روایت ازاسدالله ذقنی : در محله ی ما خانواده ای مستضعفی وجود داشت که زن و فرزندی تنها بودند و سرپرستی هم نداشتند. آن زمان فرزندم محمدرضا کوچک بود و دوچرخه سواری می کرد یک روز که وارد خانه شد به او گفتم پسرم دوچرخه ات کجاست؟ گفت: خانه ی یکی از دوستانم است. روز بعد هم بدون دوچرخه وارد خانه شد گفتم چرا چرخت را نیاوردی؟ گفت: پدر جان راستش دوچرخه ام را فروخته ام و پول آن را به همان خانواده ی تهی دست و مستضعف دادم با این که ایشان آن دوچرخه را خیلی دوست داشت ولی آن را فروخت و به آن خانواده کمک کرد. من تحت تاثیر این کارش قرار گرفتم و به چنین پسری افتخار کردم و می کنم.