اطاعت از فرماندهی

به روایت از محمد ابراهیم حجی پور : اواخر فروردیم ماه سال1366 بود که عملیات کربلای ده شروع شد. در آن موقعیت گردان زرهی کارآیی چندانی نداشت فقط یکسری کارهایی بود که می بایست انجام می شد. من برای ارتباط با اهواز و یکسری از کارها با هماهنگیهای لازم به شهرستان " بانه" رفته بودم. تذکرات لازم را به آقای حمیدی که جانشین گردان بودند، دادم و اضافه کردم: فعلاً موردی نیست، شما امشب آماده باشید، تا من برگردم. رفت و برگشت ما از بانه حدود سه ساعت به طول انجامید. وقتی به محل استقرار گردان رسیدم. دیدم تعدادی از نیروها همچنین شخص آقای حمیدی حضور ندارند. وقتی علت را جویا شدم. گفتند:" در نبود شما آقای قالیباف تماس گرفته و از نیروهای زرهی خواسته برای شناسایی منطقه به آنجا بروند بهمین دلیل آقای حمیدی به اتفاق تعدادی از نیروها به آنجا رفته اند." منتظر کسب خبر از طرف ایشان بودم که گویا. اینها در هنگام برگشت به کمین عراقیها برخورد می کنند و آتش بقدری سنگین بوده که تعداد زیادی از نیروها همانجا مجروح و یا به فیض شهادت نائل می شوند و یکی از همان اشخاصی که در آنجا شربت سرخ شهادت را نوشید آقای محمد مهدی حمیدی بود.