پشتيباني نيرو مالي و فرهنگي

راوی صفر علی ترشیزی: یک روز به ایشان گفتم: مأموریتم به اتمام رسیده اجازه بدهید از خدمتتان مرخص بشوم . ایشان یک نصیحتی مرا کرد که هیچوقت یادم نمی رود. گفت: کجا می خواهی بروی؟ گفتم: می خواهم بروم به خانه و زندگی برسم. گفت: فکر می کنی ما زن و بچه نداریم. ما هم مثل شماییم ولی شما یک چیزی دارید که ما نداریم. گفتم: مثلاً گفت: شما نزد خدا ارزش بیشتری دارید. گفتم: شما هستید که با این لباس و سابقه طولانی در جبهه ها خدمت می کنید. گفت: خیر شما ارزشمندترید چون من خدمت می کنم. حقوق می گیرم و جز وظیفه کاری نکردم. اما شما بسیجی هستید که قربت الی ا... به میدان جنگ آمده اید. جنگ را شما به دوش بگیرید. ما امروز هستیم و فردا نیستیم. شما و امثال شما و به قول حضرت امام (ره) همه باهم باید جنگ را به پیروزی برسانیم. گفتم: حالا اجازه بدهید یک مدتی بروم. گفت: نه نمی شود. خلاصه آنقدر صحبت نمود تا مرا منع کرد و مأموریت 45 روزه ام به 6 ماه تبدیل شد.