اخلاص عمل

راوی سید عباس حسینی: در حالی که ما از شمال شرق هر چه بیشتر امکانات در خواست می کردیم ، امکانات کمتری در اختیار ما قرار می داد . موتور برق می خواستیم نمی دادند ، پنکه می خواستیم نمی دادند ، می دادند ولی امکانات کم بود و توقعات زیاد بود یک روز همین آقای خراسانی که می گوئیم آن زمان رئیس ستاد شمالشرق بود به منطقه آمد . اتفاقاً شب جمعه هم بود بچه ها در هور یک حالت برکه مانندی درست کرده بودند که کلیه امورات در آنجا صورت می گرفت . اعم از خواب ، خوراک ، دستشوئی و ... که استحکامات این مجموعه چند تا آکاسیو (یونولیت) بیشتر نبود . آری در آن گرمای هور و وجود پشه های آنچنانی دعای پر فیض کمیل دعایی که بدلیل طولانی بودند آن (علاوه بر قرائت خواندن ، و ترجمة معانی آن) زودتر آنرا شروع می نمودند ، و تند نیز می خواندند ،ما حدود ساعت 12 شب آنجا رسیدیم ، که تقریباً اواخر دعا بود . تا حدود ساعت 1 یا 1/5 طول کشید . بعد ما در هور شروع کردیم به شام خوردن و برادرم به آقای خراسانی گفت که همین جا بمانیم گفت: نا آقا برویم . ایشان خودشان زنده اند حا لا در هوری که گرما و پشه ها بیداد می کردند و آن چنان امکانات خوبی هم نداشتیم ، ایشان برگشت و حدود 4 صبح کنار هور رسیدیم . اینجا بود که از آن موقع به بعد خدا شاهد بود که همین آقای خراسانی مرا می دید یا بچه های دیگر را می دید می گفت: آقا هر چی می خواهید بردارید و ببرید واقعاً اینگونه شده بود.