زيرکي و هوشمندي

راوی سیدمحمد میررفیعی: درسال 65 پس از پیشروی نیروهای رزمنده به داخل خاک عراق و تصرف شلمچه یک روز در قرار گاه نجف به اتفاق بعضی مسؤلین یگانها و مسئولین واحدهای یگان و سید علی نشستی داشتیم . هر کس مطلب و سؤالی نسبت به اعمال فشار به رژیم بعثی داشت، از سید علی می پرسید . و خاطرات تلخ و شیرین عملیاتها توسط حاظرین بازگو می شد. من نیز که در رسته مخابرات دنبال جمع آوری خبر بودم فرصت را غنیمت دانسته و چون فکر می کردم سید علی مطالب ارزشمندی خواهد داشت ، نظر ایشان را در مورد سرنوشت جنگ سؤال کردم. ایشان نیز با درایت و تدبیری که نسبت به مسائل محرمانه و طبقه بندی داشت به شکلی از پاسخ این مطلب گذشت که عزیزان حاضر هم مکدر نشوند. مجدداً خواستم از ایشان حرکت اصلی جمهوری اسلامی را برایمان ترسیم کند تا حداقل خود را برای این حرکت آماده کنیم . ایشان هم محور صحبتش را به مشکلات جهان اسلام معطوف داشت و گفت: امروز بحث یک منطقه یا یک جبهه نیست ، بلکه ما باید منتظر یک حرکت و یک تابش نور وسیعی در جهان اسلام باشیم و در نهایت امام و ولایت را محور اصلی قرار داد و ذهنهای همه را نسبت به تکالیف و دستورات امام بارور ساخت . وقتی سخنان عمیق و پر مغز ایشان به اتمام رسید ، تقریباً همه جواب سؤالهای خود را گرفته بودند. بنابراین شرمنده شدیم از اینکه ما از عملیاتها و پیشرویهای وسیعتر و سنجش آمادگیهای خود بحث می کنیم ، ولی ایشان با یک دیدگاه جهانی به برسی مشکلات اسلام و مسلمانان در کل جهان می پردارند. خلاصه این جلسه تا ساعت 2 نیمه شب ادامه داشت و ایشان درس و خاطره بزرگی برای ما به یادگار گذاشت.