توجه به خانواده

راوی حسن قلی بهرام پور: عباسعلی بسیار انسان دلسوزی بود خاطره ای که هیچ وقت آن را فراموش نمی کنم ای است که یک روز: قصد داشتم برای دیدن یکی از دوستانم به گردان دیگری بروم که شهید گفت: من هم با تو می آیم. اما من قبول نکردم و خودم تنها رفتم و تا غروب هم همان جا ماندم. بعد که برگشتم برادران همسنگر گفتند از زمانی که شما رفتید عباس پیش ما نیامده و ناهار هم نخورده است و همانطور گریه می کرد که نکند برای شما اتفاقی بیفتد. بعد من عباس را صدا کردم و گفتم: بیا من سالم برگشتم و اتفاقی برایم نیفتادهاست.