مهربانی

راوی پدرشهید:جانباز 55 درصد بودم . از وقتی همسرم را از دست داده بودم پسرم ، حسن ، خیلی بیشتر از قبل به من احترام می گذاشت . مرا به حمام می برد و پشت ام را کیسه می کشید . لباس های کثیف ام را با دست های خودش می شست . حتی موقع خروج از خانه کفش را جلوی پاهایم جفت می کرد ... من این رفتارها را فقط از شهدای دوران دفاع مقدس دیده بودم . *** بعد از فوت مادرِ حسن، من با زن دیگری ازدواج کردم .پسرم را از تهران به نزدیکی های خودمان در استان کرمان منتقل کردم . دوری اش برایم سخت بود . با این که خودش مادر نداشت ولی روز میلاد حضرت زهرا (س) آمد خانه و برای نامادری اش هدیه آورد . قدر شناسی در ذات این جوان بود.