صعود به قله

نقل از همرزم شهید:عبدالرضا احمدی پور در مورخ 21/5/1377 به استخدام نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران درآمد و به مرکز آموزش شهید عامری سیستان و بلوچستان اعزام شد. درآموزشگاه به دوره های مقدماتی و تخصصی پرداخت. ایشان فردی آرام و باتقوا بود. انسانی شجاع، مهربان و خوش اخلاق بود و با توجه به روحیه بالا ایشان فرماندهی ایشان را بعنوان دژبان گروهان معرفی کردند. همیشه وظیفه اش را به بهترین نحو انجام می داد و مشکلات همکاران را حل میکرد. در سال 1378 از مرکز آموزش ترخیص و به درجه گروهبان دومی نائل گردید. در دروس آموزشی رتبه بالایی داشت. با این شرایط استان کرمان را انتخاب نمود. پس از رایزنی با مسئول کارگزینی قرار شد با توجه به علاقه ایشان به یگان ویژه پاسداران کرمان (گروهان ادوات) معرفی شود. کار این گروهان مقابله با اشرار بود و ایشان همیشه برای ماموریت داوطلب بود. یک روز که به ماموریت رفته و درکمین اشرار بودیم دم دمهای صبح خواستیم منطقه را پاکسازی کنیم. ایشان با یک نفر دیده بان وارد، محل شدند و لحظه به لحظه از درگیری شان با اشرار به ما گزارش می دادند. ما هم نیروی کمین بودیم و جان مان در خطر بود. شارژ بی سیم مان هم تمام شده بود و فقط بی سیم دیده بان شارژ داشت. از طرف ایشان به ما گرا می دادند و ما با خمپاره شلیک می کردیم. یک مرتبه متوجه شده بود که دیده بان همراهش گرای اشتباهی داده است بلافاصله بی سیم را گرفت و ما را خبردار کرد و جان نیروهای مان را نجات داد. ماموریت دیگر ایشان، همراهی جانبازان برای صعود به قله چندهزار متری راین بود. به دلیل نا امنی قله و منطقه اطرافش، و چابکی ایشان، بهترین ها انتخاب شده بود و ایشان هم بود. اگر وی نبودند بعضی از جانبازان نمی توانستند صعود خود را به پایان برسانند. خیلی زحمت کشیدند و ماموریت خود را به درستی انجام دادند که مورد تشویق هم قرار گرفتند. ایشان علاقه شدیدی به ورزش داشتند و در برنامه های ورزشی همکاران را راهنمایی می کردند.