کار و شغل

راوی فاطمه بیگم هاشمی : یک روز آقاى ناصرى به اتفاق دختر کوچکش زهرا به خانه ما آمد و گفت:زهرا گریه مى‏کند و مى‏گوید مرا به خانه خاله‏ام ببر وقتى آقاى ناصرى بچه را خانه ما گذاشت و مى‏خواست برود زهرا شروع به گریه کرد و شدیداً بى تابى مى‏کرد.ازیک طرف دوست داشت منزل ما باشد اما از طرف دیگر نمى‏توانسنت عدم حضور پدر را تحمل کند.با دیدن این صحنه من خیلى ناراحت شدم و گفتم:حاجى آقا تا کى مى‏خواهید شما این بچه را چشم انتظار بگذارید و سر شب به افغانستان بروید؟ ما که بزرگ هستیم خسته شده‏ایم چه برسد به این بچه. حاجى اشاره کرد و دستهایش را بسوى آسمان بلند کرد و گفت:تا روزى که با پا بروم و بیایم. من منظورش را نفهیمدم تا اینکه پیکرش را با تابوت آوردند آن روز معناى حرف حاجى را درک کردم.