فرزند شهیدی که راه پدر را ادامه داد

مادرشون که خیلی عزیز بود، خدا رحمتشون کنه فوت کردند، باباشون شهید بود، من ندیدم ایشون رو، ولی خیلی یادشون می کرد و خیلی تعریفشون می کرد، اون عملیات هایی که با هم بودند چون برادر کوچکشون هم سپاهی بود و بعضی عملیات ها ایشون برای نیروی انتظامی بوده و برادرش و باباش سپاهی بودند، مثلا فرماندهی اون منطقه رو باباش به عهده داشته، تعریف می کرد که با هم بودیم و چه کارهایی کردیم، من فقط تعریفشون رو شنیدم، ولی برای مادرشون احترام خاصی قائل بودند. وصیت نداشتند؛ چون توی منطقه جنگی که نبودیم، لار یک منطقه امنی بود، ولی خب خواست خدا بود، من همیشه میگم: نادر بنده بهتر خدا بود که نخواست اینجوری بمیره و واقعا لیاقت شهادت رو داشتند. نقل از همسر شهید