وصیت شماره 1 - شهید علی جان نثاری لادانی

به نام الله پاسدار حرمت خون شهیدان و با سلام و درود بر پیشگاه مقدس آقا امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) و نایب بر حقش امام خمینی و باسلام بر خانواده پاک شهیدانی که جان خود را فدای اسلام کردند وصیت من به شما امت شهیدپرور این است که گمان نکنید که جوانان عزیزتان را از دست داده اید، آن جوانان که رفته اند راه خودشان را رفتند و به درجه رفیع شهادت نائل گشته اند و اینها امانت هایی از جانب خدا پیش شما بودند که دوباره به پیش خداوند بازگشتند و ما هم مثل آنها به سوی او باز می گردیم، اما معلوم نیست که خداوند ما را همانند آنها بپذیرند و ما هم باید راهی که آنها رفته اند را در پیش بگیریم و برویم و همیشه تابع دستورات خداوند پیامبران و چهارده معصوم(علیهم السلام) و تابع دستورات پیر جماران باشیم. ای مردم، ای مردم، خداوند به این جوانانی که به درجه رفیع شهادت نائل گشتند پاداشی بسیار بالا را خواهد داد و ما باید ادامه دهنده راه آنها باشیم. و اما سخنی با پدر و مادر عزیزم؛ ای پدر و مادر عزیزم که شب‌های دشوار و روزهای سختی را گذرانده اید و تحمل کردید و تمام سعی تان را صرف تربیت من کردید، می خواهم مانند دیگر خانواده شهدا صبر و استقامت داشته باشید و برای من گریه نکنید که خدای ناکرده دشمن خشنود شود. من یک امانتی بودم از پیش خدا و شما هم امانتدار خدا بودید و خداوند امانت خود را باز پس گرفت. اگر جنازه ام مفقود شد سر قبر پسر عموهایم بروید و یادی از من بکنید. خواهرانم برای من گریه نکنید و مانند حضرت زینب(سلام الله علیها) شجاع باشید و هیچ گونه ناراحتی به خود راه ندهید. برادرم، تو حالا کوچک هستی. از تو می خواهم وقتی بزرگ شدی سلاح مرا از زمین برداری و با دشمنان اسلام بجنگی. والسلام. دیدار روز قیامت. علی جان نثاری 7/10/1366