وصیت شماره 1 - شهید حسین مسلمی

" بسم الله الرحمن الرحیم " با سلام و درود بر امام ودوم شخصیت جهان اسلام حضرت آیت الله العظمی منتظری و با سلام و درود بر امام جمعه شهر شهیدان حضرت آیت الله طاهری و با سلام و درود بر شهدا و از هابیل تا صدر اسلام و از صدر اسلام تا کربلای ابا عبد الله و از کربلای ابا عبد الله تا کربلاهای جنوب و غرب و با سلام و درود بر خانواهد های شهدا . بادران شهادت مرتبه ای نیت که همه لایق آن باشند این وصیتنامه را هم از آن باعث می نگارم که احتمال شهادت برایم بسیار بعید می باشد ولی به هر حال آرزو برای جوانان عیب نیست آنچه مرا به وحشت می اندازد در روز قیامت و شدت گناهان دنیا و اینکه هر چه کم امید به رهائی از آتش دوزخ نیست تنها یک راه نجات هست که می توان امیدوار بود و آن شهادت است چرا که اولین قطره خونی که از شهید ریخته شود تمام گناهانش پاک می شود و البته این را هم می دانم که با نیت شهید مراحل مقدماتی در این دنیا را طی کند و هیچ کس بدون طی این مراحل نمی تواند به این افتخار نائل بشود و از این جهت وضع این حقیر خیلی ناراحت کننده است بهر حال به برکت خون شهیدان و در فضای عطر آگین این کربلا رحمت خداوندی نیز شامل حال من شود آری برادرانم اینانقلاب نشان داد به من که چگونه عابدان 70 ساله راه را به خطا رفتند و مبارزان شکنجه شده چگونه به لجنزارها گناه غلطیدند ای برادران بالاخره باید رفت و مرگ خواهد آمد و هیچ کس در این دنیا ماندی نیست آیا این وضشعیت طلائی راباید از دست داد حال که به برکت خون شهیدان دین بدون زحمت باریدن گرفته است آیا لبان تشنه را باز همن با لجن دنیا سراب کنیم برادران سخن آخر من این است امام را دریابید و در گفتار او دقیق شوید زیرا هر چه دقیق تر شوید به عظمت او بیشتر آگاه می شوید و در ضمن آیت الله منتظری و طاهری این پیروان مظلوم را تنها نگذارید و در ضمن برادران دانش آموز حزب الهی درستان را بخوانید وبا درس خواندنتان مشت محکمی بر دهان ایادی استکبار جهانی بزنید و در آخر از پدر و مادر عزیزم که مدت 17 سال برای من زحمت کشیدند و مرا با تمام آرزوها بزرگ کردند حلالیت می طلبم مادر این روزهای آخر حلالم کن که شاید دیگر وقت حلالیت طلبیدن نداشته باشم و همین طور پدر عزیزم حلالم کن تو که ثمره جانت را ب پایم ریختی و همین طور برادران عزیز و و در آخر از دوستان عزیز که از طرف من به به آنها جسارتی شده حلالیت می طلبم وبه بزرگی خود مرا ببخشید . " والسلام "