وصیت شماره 1 - شهید محسن قدوسی

بسم الله الرحمن الرحیم حضرت علی فرمود خدایا برای عزت من همین بس که بنده توام و برای فخر من همین بس که تو خدای منی خدایا تو آنچنانی که من دوست دارم پس قرار ده مرا آنچنانی که تو دوست داری یکی درد و یکی درمان پسندد یکی وصل و یکی هجران پسندد من از درمان و درد وصل و هجران بسنده ام آنچه را جانان پسندد با عرض سلام و درود خدمت اقا امام زمان و نائب بر حقش امام خمینی و ربازان آقا امام زمان این رزمندگان جبهه توحید و با عرض سلام خدمت شهدای عالم از آدم تا خاتم و از خاتم تا سید الشهدا و از سید الشهدا تا کربلای ایران زمین و با عرض سلام خدمت پدر و مادر که تمام عمرشان را برای من خرج کردند تا این امانت را به نحو احسن تحویلصاحب امانت دهند و در این راه از هیچ کاری ترسی نداشتند در این راه بی خوابیها کشیدند و از خورد و خوراک خود زدند و کارهایی کردند که گفتنی نیست و خلاصه سختیها کشیدند ولی چون این سختیها برای خداست قابل تحمل است و چون خدا وعده آخرت داده آسانتر و راحتتر می شود و حالا که دیگر امانت را داده اند بارشان سبکتر شده چون امانت را بموقع و به نحو احسن تحویل صاحب امانت داده اند ای پدر و مادر عزیزم هم اکنون که بزرگترین ارزوی من برآورده شده می دانم که برای شما سخت است ولی چه می شد کرد که این نوید را پیغمبرو خدا بما داده اند و آن نوید بهشت است و شمانباید زیاد ناراحتی کنید و چونکه جائیکه من می روم ؟ خوبست و شما باید شکر گذاری کنید که فرزندی صالح بود و مایه سربلندی شماست و اگر او را اعدام می کردند باید شکر گذاری کنید که فرزندی صالح بود و مایه سربلندی شماست و اگر او را اعدام می کردند و آیا شما می توانستید در این جامعه سربند کنید انتظار این را ندارم که اصلا گریه و زاری نکنید و چون پیغمبر برای فرزندش گریه کرد امام حسین ع برای فرزندش گریه کرد پش شما همه گریه کنید ولی نه برای من تنها برای آن شهیدانی که بچه کوچک دارند برای شهدای کربلا گریه کنید برای امام حسین ع ابوالفضل علی اکبر و علی اصغر گریه و همه این گریه ها را در خفا و در دل شب کنید و بعد از نماز گریه کنید و در انظار تا سر حد ممکن گریه کنید و چون این موقع دشمن شاد می شوید مواظب باشید در موقع گریه و زاری چه می گوئید خدا ناکرده حرف یی موردی را از روی سوز دل نگوئید . اما در مورد وصیت و سفارش من خود ار کوچکتر از آن می بینم که به کسی بالاخص پدر و مادرم سفارش می کنم ولی آنچه ار که می دانم می گویم و می نویسم . تحت سفارش به تقوا و پرهیزگاری است که با تقوی تمام مسائل حل می شود مسائل احکام را کوچک نشمارید و مستحبات را مانند واجبات انجام داده و مکروهات را مانند حرامها انجام ندهید به محمد خودتان کلیه مسائلی را که احتیاجدارید یاد بدهید از جمله احکام مسائل عقیدتی سیاسی و فرهنگی و ... تا مثل من نباشد که اغلب این مسائل را از جامعه و بعد از موعود مقرر یاد گرفتم و دیگر در مورد تربیت محمد است که وی را یک فرد کاملا مذهبی و پیرو اسلام و خدا و پیغمبر و شیعه علی ع بار بیاورید . از همگی حلالیت می طلبم از پدر و مادرم برای کارهایی که در حقشان کرده یا نکرده ام از خواهرانم و برادرانم و از فامیل از سختیهایی که برای من در دوران کودکی و بزرگی کشیده اند از دوستان و آشنایان همگی حلالیت می طلبم و از همگی التماس دعا دارم . " والسلام"