وصیت شماره 1 - شهید علی عباسی

پیام این بنده حقیر به تمام دوستان و نزدیکان این است که اگر رستگاری و موفقیت دنیا و آخرت را می‌خواهید، فقط در پیروی از خط امام و ولایت فقیه کسب می‌شود، و از خودمحوری‌ها و خودبینی‌ها دست بردارید و فقط به دور محور ولایت و امامت بگردید که رضایت خدا و پیامبر خدا و امامان و خواسته‌ی شهداء در همین است. خود را بسازید و ثواب را درک کنید، خود را دچار جوهای نامطلوب سیاست افراد ناباب نسازید، زیرا این عذاب دنیائی آن است که باید مجبور به اعتراف در پیشگاه مردم گردند و به چنگ عدالت گرفتار آیند و آخرت آن هم که عذاب مداوم است. ای پدر و مادری که شب های طولانی و سرد زمستانی بر بالین من، تا صبح بیداری و سختی کشیدید و روزها را در کار و زحمت به سر بردید، تا ما را بزرگ کردید و به این حد رساندید، ما امانت خداوند بودیم در دست شما و شما خوشحال باشید که توانسته‌اید خوب امانت‌داری کنید و ما را طوری تربیت کنید که ما شیفته اسلام و جهاد در راه قرآن باشیم بر شما همین افتخار بس که ما به جبهه و جنگ رفته و در راه خدا فداء شدیم. ان‌شاء‌الله ما از شما شفاعت می‌کنیم و از شما می‌خواهم که مرا ببخشید، زیرا من در دوران زندگی نتوانستم برای شما فرزند خوب و خدمتگزار باشم، مرا حلال کنید. از همسر عزیزم می‌خواهم اگر من نتوانستم برای شما همسر خوبی باشم، و در تمام دوران، شما در زحمت و سختی بودی و همیشه متقی و استوار بودی و تمام سختی‌ها را تحمل کردی و هیچ‌گاه خم به ابرو نیاوردی، مرا حلال کن و ان‌شاء‌الله در دنیا بتوانی زینب‌وار در تحمل رنج‌ها و داغ‌ها با صبر به تربیت و پرورش کودکانم همت گماری. امیدوارم که در دنیا زیر سایه پرچم امام زمان و در آخرت به حضرت فاطمه زهراء(س) محشور شوی، من خوب از دست تو راضی هستم تو مرا حلالم کن.