وصیت شماره 1 - شهید غلام رضا شاه زری

بسم الله الرحمن الرحیم الذین ءامنوا و عملوا صالحات اولئک اصحاب الجنه هم فیها خالدون. کسانی که ایمان اوردند و کار های نیک و شایسته کردند آنها اهل بهشت و پیوسته در بهشت نعمتند. وصیت نامه خود را آغاز می‌کند :به نام خدای بخشنده به نام خدای رحیم به نام خدای کریم به نام خدای وهاب سلام بر فرماندهی کل قوا امام زمان بر نایب بر حق حضرت امام خمینی سخن خود را به نام کسی شروع می‌کنند که مرا آفرید و برای من دست و پا عقل و اندیشه و دیگر اعضای بدن را قرار داد و قدرت داد تا با عقل خویش راه خود را در یابد شاید و صیت نوشتن برای جوانانی که هنوز سنی از عمرشان نگذشته بسیار سخت باشد یا هزاران امید در دل آرزویی تپش قلب شان در سینه وصیت نوشتن برای این است که انسان خود را برای مرگ آماده می‌سازند مرگ یعنی رها کردن این همه امیدها و آرزوها و چه شیرین است این لحظه البته اگر مال دنیا را آخر باید گذاشت و رفت پس چرا آن را در راه خدا انفاق نکنید و اگر این بدن ما ساخته شده است که آخرین کار از بین برود پس چرا در راه خدا با شمشیر قطعه قطعه شود آری اگرچه دنیا زیبا و دوست داشتنی است و آدم را به طرف خود میکشد اما خانه آخرت خیلی زیباتر است و در آخر وصیت نامه خود چند سخن با ملت عزیز و همسایگان عزیز دارم مینویسم این رهبر بزرگ راتنها نگذارید چون که هرچه داریم از این انقلاب و رهبر داریم چون انقلاب می‌شود که بر سر ما می آمد و ما مریدان این انقلاب هستیم قدر این خانواده های شهدا را داشته باشید چون که هر چه داریم از این خانواده شهدا داریم که از جان فرزندان خود گذشتن و آنان را تقدیم امام و انقلاب اسلامی کردند قدر این معلولین را داشته باشد نگذارید آنها تنها باشد چون که آنان جان نثاری کردند و اهل دنیا زیاد دلبستگی پیدا نکنید چون مال از بین می‌رود و آخرش این مال و خود انسان فانی شدنی است بیشتر به فکر آخرت باشید و توشه آخرت را بیشتر فراخوانی نمایید و چند سخن با همسایگان عزیز دارند حجاب خود را حفظ کنیم چون که همه ی هدف اصلی جنگ ما قصه حجاب اسلامی است و کسانی که به انقلاب ضربه می زنند با تمام توان آنان را سرکوب کنید و امر به معروف و نهی از منکر را هیچ وقت فراموش نکنید. خدایا خدایا تا انقلاب مهدی خمینی را نگهدار رزمندگان اسلام پیروز شان بگردان