وصیت شماره 1 - شهید امیرحسین دهقانی

باسمه تعالى و لا تحسبن الذين قتلوا فى سبيل الله امواتا بل احياء عند ربهم يرزقون گمان مبريد كسانى كه در راه خدا كشته مى شوند مرده اند بلكه زنده اند و نزد خداى خود روزى مى خورند بنام الله پاسدار حرمت خون شهيدان و ياور مستضعفان و در هم كوبنده ستمگران و با دورد و سلام بر منجى عالم بشيريت آقا امام زمان (عج) و نايب بر حقش خمينى كبير و با درود و سلام بر تمامى شهداء ،اسرا،مفقودين،جانبازان و امت شهيد پرور ايران . من خودم را لايق نمى دانم براى شما بخواهم پيام و وصيتى داشته باشم ولى براى اينكه مسئوليت را از دوشم بردارم چند كلامى براى شما مى نويسم اى امت شهيد پرور ، همانگونه كه تا كنون از اين انقلاب و اسلام دفاع كرديد باز ادامه دهيد و دست از يارى اسلام بر نداريد ، امام را تنها نگذاريد و كارى نكنيد كه دشمنان اسلام و دشمنان رهبرمان شاد شوند و بچه حزب الهى ها پوزخند بزنند . صفوف نمازهاى جمعه و جماعات را پر كنيد و نگذاريد كه صفهاى نمازها خالى بماند كه پر كردن اين صفها مشتى بر دهان دشمنان داخلى و خارجى است . اى مردم ، دل به اين دنيا نبنديد ، اين دنيا فريبنده است ، اگر يك لحظه از خدا غافل شويد شيطان و هواى نفس شما را فريب مى دهد از مال خود انفاق كنيد و كمكهاى خود به جبهه ها بيشتر كنيد زيرا كه كمكها آذوقه آخرت است و جبهه ها را خالى نگذاريد و بر ظهور امام زمان دعا كنيد و از حجه ابن الحسن طلب كنيد كه در عملياتها رزمندگان را يارى كنيد . اى مردم نگو ئيد كه من بى هدف به جبهه رفتم ، راهم را شناختم ، من راه حق و حسين (ع) را انتخاب كردم و ما بايد از مرگ نهراسيم ، مرگ حق است موقعى بايد از مرگ بترسيم كه اعمال خوب نباشد و چه بهتر كه با شهادت از اين دنيا برويم . پدر و مادر عزيزم : در عزاى من بى تابى نكنيد و صبر كنيد و بر مشكلات چيره شويد و خداى ناكرده نا شكرى خدا را نكنيد ، شما بايد حضرت زينب را الگوى خود قرار دهيد كه چگونه عزاى برادر ، برادرزاده ها ، سر بى تن برادر را براى خاطر خدا تحمل كرد ، صبر كند و خدا را شكر كنيد كه من راهم را شناختم و پاى در اين راه نهادم . برادران عزيزم : شما هم دست از يارى رهبر و اسلام ر نداريد و اسلحه خونين شهدا را از زمين بر داريد و نگذاريد اسلحه من به زمين بماند و در نمازهاى جمعه شركت كنيد و مساجد را پر كنيد . خواهران عزيزم : شما هم بايد مانند زينب صبر كنيد در مشكلات ، در مصيبتها ، ببينيد كه حضرت زينب چگونه در صحراى كربلا با بچه هاى يتيم امام حسين (ع) رفتار مى كرد و روحيه خود را نباخت . در پايان از همه طلب حلاليت مى كنم اگر در حق شما كوتاهى كردم . خدايا ، خدايا تا انقلاب مهدى خمينى را نگهدار . والسلام امير حسين دهقانى 28/9/1360