وصیت شماره 5 - شهید محمدعلی خان علی زفره

" بسم الله الرحمن الرحیم " امید این پیروز منده شما این است که هر چه زودتر پیروز و موفق باشید . من آن قدرت را در خود نمی بینم که بتوانم شما ها را نصیحت کنم اما بعنوان تذکر و بیدار باشی از همه آنهائیکه به ندای شهید پیرشان گوش می دهند می خواهم هیچ گاه دست از مبارزه و ایثار گرانه خود نکشید شما امروز به ندای حسین زمان خود لبیک گفتند و قلب پیامبر اکرم را خوشحال ساختید امید است خداوند بزرگ قلوب مسلمانان جهان را شاد نمایند شما از یاران دین الله و از یاران و انصار ابی عبد الله هستید قدر خودتان را بداذنید قدر این نعمت بزرگ و قدرت این رهبر را بدانید اگر خدای نخواسته کوتاهی و سهل انگاری در شما پیدا شود بدانید که باید جواب گوی خدا و پیامبر و شهیدان باشید از خط اسلام دور نشوید اسلام را یاری کنید اسلام امروز تنها است و شما یاریش کنید که کردید و پشتیبانی بیشتر نمائید قدر شهدای خود را بدانید . قدر این نوجوانان خود را بدانید راهشان را ادامه دهید ای کاش می بودید و در جبهه و شبهای جبهه صدای یا مهدی آنها را می شنید . ای کاش در آن ساعت آخر سرشان روی زانوی شما می برد و گوش می کردید که ان جوان در آن ساعت آخر عمرش زمزمه به لب دارد می دانید چه می گوید می گوید یا حسین جان من در این صحرا غریب هستم پدر و مادری هم در کنارم نیست که سر مرا به زانو بگیرند حسین جان من از شهر خود برای دیدن تو آمدم حسین جان در دم آخر صورت خود را به من نشان بده توصیه من به خانواده ام و شما زیزان اینکه دست از قرآن و نماز جماعت و زیارت عاشورا و دعای کمیل علی ابن ابی طالب نکشید همینها بود که ما را پیروز کرد و امید رزمندگان ایناست که این خط را ادامه دهید در پایان از آنهائیکه تا امروز با انقلاب و رهرو حسین علی ع روی گردان بود ؟ می خواهم که با فرزند حسین آشتی کنند و به ؟ بپیوندند به خدا اشتباه می کنید از مردم فاصله گرفتید قدر خودتان را بدانید زندگی آخرت را بر زندگی دو روزه دنیا ترجیح بدهید . " والسلام "