وصیت شماره 1 - شهید محمود حسن پورلمجیری

بسم الله الرحمن الرحیم الحمدلله الذي خلق الموت و الحیات لیبلوکم ایکم احسن عملا... اما بعد نظر به اینکه مرگ قلاده ای است در گردن بنی آدم و هر ذی روحی ناچار است مهیای چشیدن شربت ناگوار آن بوده باشد به مفاد (کل نفس ذائقة الموت ) و فرار از آن نمی‌توان کرد و چون انسان دانا به مدت مکث خود در دنیا نیست وقتی اجل آمد و به حکم عقل و شرع ادای دیون از حق الله و حق الناس بر همه کس واجب عینی است و چون مدت عمر معلوم نیست برای همه کس لازم است پیش از رسیدن اجل برای رفع هر اختلاف و نزاع و ادای دیون از حق الله و حق الناس همیشه وصیت نامه او تنظیم و آماده باشد که اگر به مرگ مفاجات گرفتار شد مردن او مردن جاهلیت نباشد و وصیت کردن از طرف شارع مقدس چنان تاکید شده است که فرموده ( من مات بلا وصیت مات میته جاهلیه ) برحسب دلائل عقلیه و نقلیه و لزوم وصیت محرز است در تاریخ ۲۰ ماه خرداد سال 1355 توفیق ایزدی شامل حال محمود حسن پور فرزند اسدالله گردید در حالت صحت اقرار بر شرعیه و پس از اقرار به یگانگی خداوند متعال و رسالت انبیاء و خاتمیت حضرت محمد صلی الله علیه و آله و سلم و امامت حضرت علی بن ابیطالب علیه السلام و ۱۱ نفر فرزندان او و اقرار به ما جاء به النبی و حق بودن موت و سوال منکر و نکیر و عالم برزخ و بهشت و جهنم و صراط و میزان و کل ما یعتقده الفرق الامامیه اثنی عشری وصی خود گردانید حاج نصرالله فرزند اسداله ساکن ؟ برادر صلبی خود در عمل کردن به موارد وصایت ذیل : چون بنده عازم کربلای معلا می باشم چنانچه آنجا فوت کردم همانجا مدفن شوم و اگر اینجا آوردند یا اینجا فوت کردم در تخت فولاد جای مناسب دفن کنند و روی شان خودمان بگیرند و احتیاط یکسال نماز بدهکار هستم بگیرید و احتیاط یک ماه روزه بگیرید. و صد تومان برای مسجدی که فاتحه می گیرند خیریه بدهند. توضیح آنکه اول حق عیال بنده را طبق شرع مقدس اسلام رد نمائید و خرج تعزیه و خرج های غیره را کرده و مابقی را بین بچه های بنده تقسیم کنید اعم از خانه و ملک های زراعتی که بنده تحویل دارم و اسناد آنها بنام بنده است. لته سر پل ، لته ؟ و یک سوم لته ؟ و حق ارباب را طبق دستور رد نمائید. اگر اشتباهی در این وصیتنامه شده از نظر دین مبین اسلام رفتار کنید که بنده در آن دنیای ابدی مسئول نباشم و مسئول شماها هستید.