وصیت شماره 1 - شهید محمدحسین حاجی زمانی

بسم الله الرحمن الرحیم به نام خداوندی که ما را آفرید و بر ما منت گذاشت و بر روی زمین خلیفه مان قرار داد سپاس خدائی را که به ما شعور داد تا حق را از باطل تشخیص دهیم و حمد پروردگاری را که راهنمایان و پیشوایانی پاک و معصوم برایمان فرستاد تا ما را از گمراهی نجات دهند و به راه سعادت رهنمون کنند وصیت خود را آغاز میکنم با تشکر از پدر و مادر عزیزم که چون دو فرشته الهی مرا چنان تربیت کردند که بتوانم افتخار سربازی امام زمان را بدست آورم و بتوانم در جهت یاری حسین زمانم کوشش نمایم و پدر و مادر گرامی ام شما مطمئن باشید که اگر به درجه ای رسید که نزد خدا آبرو داشتم جبران زحمات شما را خواهم کرد . و تو ای برادر عزیزم همانگونه که مسئولیت سلاح بر زمین برادرمان یوسف بر گردن من افتاد بدان که از تو انتظار دارم اسلحه بر جا مانده ام را برگیری و بر دشمنان اسلام یورش بری به امید روزی که همدیگر را به خوبی و مسرت در صحرای محشر ملاقات کنیم . و شما ای امت اسلام بدانید که من آگاهانه این راه را انتخاب کردم و به خود افتخار میکنم و از شما میخواهم که همیشه در صدد اعتلای پرچم اسلام باشید دست از علما و روحانیون معظم و در راس آنها امام عزیز برندارد حرفهای این پیرر دلسوخته را به تمام قوت جامه عمل بپوشانید که سعادت شما در پیروی از فرامین اوست و همیشه سعی کنید از خط امام فاصله نگیرید که فاصله از خط امام همانا و انحراف از اسلام اصیل همان . ای جوانان سلحشور شما هم به پیروی از پیامبر بزرگوار و امامان معصوم خصوصا حضرت ابا عبدالله ع همیشه آماده جهاد و مبارزه با دشمنان اسلام باشید و دست از یاری دین خدا برندارید . در پایان از همه آشنایان و دوستان و مخصوصا پدر و مادر و برادر و خواهرانم تقاضا می کنم که مرا حلال کنند و از خداوند بزرگ برایم طلب آمرزش و مغفرت بنمایید . "والسلام"