وصیت شماره 1 - شهید غلامرضا جان نثاری لادانی

بسم الله الرحمن الرحیم وصیت نامه شهید غلامرضا جانثاری می خواهم بگویم مطاع دنیا قلیل است و زندگی زودگذر، و دنیا بازیچه ای بیش نیست و فلسفه آفرینش انسان تکامل است دنیا پلی است برای عبور به سرای دیگر و ما باید از گذشته عبرت بگیریم که خوشی های دنیا زود گذر است فقط و فقط آنچه می ماند و بایستی دوست داشت خداوند ازلی و ابدی است و آنچه م یماند اعمال من و توست و بقیه هر چه هست می گذرد پس طبق حدیث الدنیا مزرعه الاخره، بایستی خالصانه از این دنیای فانی توشه ای برای آخرت عملاً و به مو به موی مسائل اسلام ایمان آوریم و در مرحله عمل آنها را آویزه گوش قرار دهیم و همیشه مطیع امر مولی باشیم من هر شب با تر سو دلهره م خوابیدم چون می ترسیدم در بستر بمیرم در این چشمهایم را می بستم و با خدای خویش از درون صحبت می کردم می سوختم و می گریستم ولی بروز نمی دادم. زیرا من عاشق خدا بودم و از بس با خدا راز و نیاز کردم و درخواست کردم مرا از لجن زار دنیا نجات دهد سرانجام دعاهایم مستجاب شد و به جبهه آمدم جایی که حتی یک کلمه هم نمی توانم درباه آن بنویسم. دانشگاهی که بنیانگذارش حضرت محمد (ص) است . رئیس مکتبش حضرت علی (ع) است. استادش حسین (_ع) است و شاگردش ابوذر است و من تاسف می خورم که چرا خود را به کارهای کاذبی که به ما می دادند و پایمان را به میز و صندلی بسته بودند و در بیت اصحاب میز و کار زائد بودیم و خدا را شکر می کنم که شهادت را آفریدی و راه عبور به لقائت را آفریدی و با شهادت مجوز پرواز به ملاقات را صادر کردی. خدایا تو می دانی که دعای کمیل حضرت علی با من چه کرد پس قو علی خدمتک جوارحی و اشد علی العزیمه جوانحی را در تحقق بخش. والسلام غلامرضا جانثاری