وصیت شماره 1 - شهید اکبر پیرجمالی اردستانی

" بسم الله الرحمن الرحیم " به نام انکه عشق را بنیان گذاشت و به نام انکه انسان را ساخت تا اطاعت وبندگی او را کند و عاشقش باشد . به نام آنکه شهادت را برای عاشقانش بر گزید باسلام خدمت آقا امام زمان و امام خمینی و با سلام به شهدای اسلام از بدر و خبیر حجاز تا کربلای ایران شکر خداوندی که اجازه عبادت به من داد و توانم داد تا در راه او با دشمنان او بجنگم و شکر خداوندی را که از میان تمام عشقهای دنیا عشق آقا حسین را در دلم نهاد . بعد از چندی خداوند عنایتی نمود و جنبشی حسینی در ایران بوجود آمد و سیلی خروشان علیه تجاوزگریهای شرق و غرب راه افتاد و می رود تا خانه این نابکاران روزگار را خراب کند . من نیز قطره ای از این سیلم که هممراه برادرانم به جبهه آمدم تا ندای هل من ناصر ینصرنی حسین زمان یعنی امام امت را جواب داده باشم هر چند که در این راه کشته شوم اما چه باک که رسم عاشقان فنا شدن در را معشوق است . من و ماها می رویم تا اسلام زنده بماند اما شما که می مانید راه ما را ادامه دهید مبادا امام را بی یاور گذارید و بر جان او دعا کنید وهمیشه حافظ دین باشید نماز را بر پا دارید تا سعادت مند شوید ای پدر خداوند را شکر کنید زیرا خدا از میان این همه خانه در جهان خانه شما را برای معامله انتخاب کرده ای مادرم زینب در روز عاشورا حسینش را داد و تو مرا در راه خدا دادی پس همچون زینب برایم . " والسلام "