حالات معنوي قبل از شهادت

راوی حسن رحمانی: بعد از ظهرها که از مدرسه بر می گشتیم عادت کرده بودیم یک ساعتی بخوابیم بعضی از روزها یک دفعه از خواب می پرید می پرسیدم چی شده است آقای اسماعیلی؟ جواب می داد الان آن چند نفر از دوستانم که شهید شده اند را دیدم آن ها با من قهر بودند و صحبت نمی کردند آن ها رفتند و من تنها مانده ام. بعد به فکر فرو می رفت. البته من دلداریش می دادم و می گفتم هر چه قسمت باشد همان می شود.