نوافل و نماز شب

به روایت از ن.م برهانی : حاج حسین نماز اضافی فراوان می خواند. زمستان سال 1364 بود و گردان ما به مرخصی می آمد تا با یک استراحت کوتاه برای عملیات آماده شود. نزدیک اراک به طرف تهران، برف سنگینی باریده و هوا بسیار سرد بود. قطار در یکی از ایستگاهها برای نماز صبح توقف کرد. در نمازخانه جایی برای اقامه نماز نبود و بایستی (×××) و یا بیرون با توجه به سردی شدید هوا نماز اقامه می شد. به علت برورت زیاد هوا نماز را به سختی به جا می آوردیم. حاجی هم دورکعت نماز صبح را خواند و دوباره اقامه نماز کرد. من که از سرما طاقتم طاق شده بود، تحمل نکردم. بعد از خواندن نمازش به طریقی پرسیدم که چرا در این وضع نماز اضافی می خواند. در جواب گفت: یک نماز برای پدرم می خوانم.