ناظر و شاهد بودن شهيد برامور

راوی زهرا ابراهیمی مزاری: زمانی که علی اکبر شهید شده بود و می خواستند او را دفن کنند، گفتند: این قبر مال کس دیگری است و جنازه اش را برگرداندند. بالاخره هر طوری که بود او را دفن کردیم. بعد از مراسم چهلم که وصیت نامه اش آمد و به دست ما رسید، دیدیم که در آن نوشته ، وقتی مرا در سرا زیری قبر می گذارید، دوستم برایم دعای کمیل بخواند و بعد جنازه ام را روی زمین بگذارید و چند بار یا مهدی بگویید و بعد به خاک بسپارید. بعد از آن متوجه شدیم که چرا جنازه اش قبل از این که وصیت نامه اش به دست ما برسد از قبر دور می گشت.