استقامت و پايداري

راوی جواد معافیان: پدرم آقای معافیان قبل از شهادتش ترکشی به بالای حنجرة ایشان اصابت می کند که به اندازة یک نخود است و از محل آن خون جاری و به داخل یقه پیراهنش سرازیر می شود و در اثر آن صدایش تغییر می کند.سردار احمدی وقتی ایشان را در این حال می بیند به پدرم می گوید که: بهتر است که شما به عقب بروی. ایشان ناراحت می شود و می گوید: نه، من که کاری نشده ام و چیز مهمی نیست، همین جا می مانم.