شجاعت و شهامت

راوی شمس علی شعبانیان: یک شب در ارتفاع کله قندی که صعب العبور بود و بغل دست آن منافقین قرار داشتند . و نیروهای عراقی نیز روی ارتفاع بودند. بچه ها عملیاتی را انجا می دهند . عده ای گفتند : درآن عملیات مسئولیت برادر علی اکبر مرادیان فرمانده دسته بود وبعضی ها گفتند : فرمانده گروهان بودند. ولی من تجزیه و تحلیل بر این بود که گروهان کلاً به ایشان واگذارشده بود . آنها وارد عمل شده و در مرحله اول به عنوان یک نیروی آفندی حمله کرده و ارتفاع را گرفته و تمام منطقه را نیز پاکسازی کرده بودند و حتی سه خمپاره پاتک پشت سر هم دشمنی را جواب داده بودند . به قدری آن ارتفاع برای عراقی مهم بود که حتی از اقوام نزدیک و افسران عالی رتبه صدام در آنجا بودند. آنجا هم بحث هوایی و هم زمینی بوده ، از لحاظ هوایی خیلی بمباران کردند و راکد زدند و بچه ها نیز بمباران شیمیایی شدند و برادر علی اکبر مرادیان همچنان مقاومت می کند . این درگیری ها نهایتاً به جایی می رسد که به جزء تعداد کمی بقیه نیروهای ما مجروح و شهید می شوند و منطقه خالی می شود و ایشان با کمک همان تعداد کمی که مانده بودند با دشمن مقابله می کنند که در آنجا نیز ایشان ترکش به پاهایش اصابت می کند ولی با همان حال نارنجک می انداخته است . از آنجا که خواست خداوند بوده ایشان زنده بماند داخل کانالی می افتد . بعداً خود ایشان برایمان تعریف کرد و گفت: " زمانی که توی کانال بودم عراقیها از سه چهار قدمی من رد می شدند ولی به خواست خداوند بزرگ متوجه من نشدند. "