وصیت شماره 1 - شهید علی اکبر مجیدی فر

« بسم رب الشهداء الصالحين » « ولا تحسبن الذين قتلوا فى سبيل الله امواتا بل احياء عند ربهم يرزقون. گمان نبريد كه كسانيكه در راه خدا كشته شدند مردگانند بلكه آنان زنده‌اند ونزد خداى خود روزى ميخورند. با درود فراوان بر امام زمان و نائب بر حقش امام خمينى و اميد امت و امام حضرت آيت الله منتظرى وبا سلام بر كليه رزمندگان اسلام وصيت نامه خود را آغاز مى كنم. اينجانـــب على اكبر مجيدى فرنام پدر اصغر بشماره شناسنامه 8 صادره از اصفهان تاريخ تولد 1347 الان كه قلم در دست گرفته و قصد دارم كه وصيتنامه بنويسم صرفا بخاطر اين است كه بر هر فرد مسلمان و با ايمان واجب مى باشد و به گفته امام صادق (ع) سزاوار نيست كه يك فرد مسلمان شبى را بگذراند مگر اينكه وصيتنامه‌اش زير سرش باشد. و بايد بگويم كه ملت تنها و فقط براى جنگيدن به جبهه نيامدم بلكه آمدم تا در مكانى كه بقول امام دانشگاه انسانسازى است خودسازى كنم واز خدا مى خواهم كه به من توفيق دهد تا بتوانم اين وظيفه مهم و الهـــــى خود را كه خدمت به اسلام و قرآن و انقلاب اسلاميمان است بخوبى انجام داده باشم تا شايد امام زمان ازمن راضى و خشنود بشود وانشاءالله كه بتوانم به نداى « هل من ناصر ينصرنى » حسيــــن زمان خمينى بت شكن لبيك گفته وجزء سربازان او قرار گرفته باشم از شما امت مسلمان و حزب الله ميخواهم كه هميشه گوش بفرمان امام بزرگوار و عزيزمان باشيد وقدر اى رهبر گرانقدر را بدانيد كه در غير اين صورت كفران نعمت كرده ايد و براستى كه امام براى اين ملت ومستضعفان دنيا نعمتى الهى ميباشد و براى جهان اسلام انسانى بس بزرگوار و ارزشمند و از شما مى خواهم كه دست از حمايت امــــــام بر نداريد كه نجات شما در گرو اوست آيا اگر امام نبود ما به اين چنين سعادتى ميرسيديم و آيا آرزويمان برآورده مى‌شد و بايد بگويم كه خــــــدا بخاطر او بود كه اين همه نعمت بما ارزانى داشت. پيرمردى كه با اراده والايش كوهها را به‌لرزه در آورد و ابرقدرتهاى دنيا را به زانو كشيد در اين مرحله از زمان انسان متعهد بايد راه و روش و سرنوشت خود را انتخاب كند كه دور راه بيشتر وجود ندارد 1- رسيدن بدرجه والاى شهادت و يا ذلت و خوارى كه من هم راه اول را انتخاب كرده ام بعنوان پيرو امام افتخار مى كنم كه خدا مرا از سربازان واقعى امام قرار دهد و خدا هر لحظه بندگانش را امتحان مى كند و اى مادر مهربانم بدان كه من خيلى وقت است كه آرزوى اينچنين روزى را مى كشيدم و بايد بگويم تو هم اجر بزرگ و عظيمى نزد خداوند منان و كريم دارى و بايد خوشحال باشى و افتخار كنى كه فرزندى را به پيشگاه ايزد تعالى عطا كرده اى در حقيقت امانتى كه در پيش تو بوده است به صاحب اصليش باز گردانده اى. اى پدرو مادرم از شما ميخواهم كه مرا ببخشيد اگر احتمالا اشتباهى از من سرزده كه موجب ناراحتى شما شده است واز كليه كسانى كه از دست من ناراحتى كشيده‌اند مى خـــــواهم كه مرا ببخشند كه طاقت عذاب الهى در روز قيامت را ندارم ، به اميد پيروزى رزمندگان اسلام و نابودى استكبار جهانى و بر افراشته شدن پرچم لااله الا الله در تمام جهان. « والسلام