تهجد و عبادت

راوی عبدالعلی غفورپور: آقای فاضل الحسینی یکی از افرادی بود که بیشتر شب ها به بهانة سرکشی کردن از سنگرهای نگهبانی یا رفتن به دستشویی از سنگر خارج می شد و در پشت چادرها نماز شب می خواند. یک شب حدود ساعت دو بود که با موتور به قرارگاه آمدم. می خواستم بروم استراحت کنم. دیدم یکی از بچه ها به نقطة کوری که بین یک چادر و تانکر آب بود و در شب اصلاً دیده نمی شد نماز شب می خواند. نزدیکتر رفتم. دیدم سید حسین فاضل الحسینی است. برای این که حالت پعرفانی اش به هم نخورد چیزی نگفتم و برای استراحت درون چادر رفتم. صبح که شد نزد ایشان رفتم و سلام و احوال پرسی کردم و خسته نباشیدی گفتم. با حالت خودمانی به او گفتم: دیشب شما را دیدم که نماز شب می خواندی، به خدا چه می گفتی؟ جواب داد: چهار کلام با خدا صحبت کردم و این که قبول بشود یا نشود معلوم نیست.