وصیت شماره 1 - شهید محمدحسن عمادی اندانی

به نام خدا آیا به زندگانی دنیا به اخرت راضی شده اید پس دارایی دنیا نسبت به اخرت نیست مگر مقداری اندک با کاروانی همسفر شده ام که فریاد را صفت حیاتی خویش می داند و با سکوت وداع گفته است فلذا می روم چون اگر نروم نیستم بیایید تا تهی از این صفت حیاتی نباشیم بیایید تا با کوله باری از امید و تجربه رهسپار مسیری شویم که هر قطعه از ان راه زیر پای رزمندگانی که اینک قطعه شهدا را ساخته اند می لرزیده است خدایا خدایا تا انقلاب مهدی خمینی را نگهدار منتظری نستوه برای نصر اسلام محافظت بفرما و اینک مادر و پدر عزیزم مرا ببخشید اگر نتوانستم جبران زحمات چندین و چند ساله شما را جبران کنم و شما خواهران و برادرانم اگر در حقی گردن من دارید و من نتوانستم ام ان دیدن را ادعا کنم مرا ببخشید شاید در روز قیامت باذن خدا بتوانم جبران تمامی زحمات شما رابکنم و در اخر از پدر و مادرم من چندی نماز و روزه دارم که انشاالله خود تربیت ان را به هر صورت که می دانید بدهید والسلام علیکم و رحمت الله و برکات20/11/64