وصیت شماره 1 - شهید منصور عارفیان جزی

« بسم الله الرحمن الرحیم » « الحمدالله الذى هدانا لهذا و ما کنا لنهتدى لولا ان هدانا لله » سپاس خداى را است که ما را به توحید رهبرى کرد و راه را نمى شناختیم اگر خدا ما را رهبرى نمى کرد. « قل جاءالحق و زهق الباطل ان الباطل کان زهوقا » بگو حق آمد و باطل نابود شد همانا که باطل نابود شدنى است. به راهى میروم و در راستاى خطى حرکت مى کنم که قدمت هزار وچهارصد ساله دارد راهى که روندگانش مظلومین ، محرومین ، و ستمدیدگان قرن مى باشد راهى که با وجود سابقه کهنش هنوز در این زمان ناشناخته مانده و همه کفرپیشگان را به هیرت افکنده است و مات و مبهوت مانده اند و نمى دانند که این دیگر چه راهى است و چگونه سیاست و روشى که در هیچ یک از قالبهاى کفر ؟؟؟ فرمان نمى گنجد و یا هر یک به نوعى مبارزه مى کند یعنى که نه بلوک غرب را میشناسد و نه بلوک شرق را بلکه بر محرومان ندا میدهد که اى بر شما ستم شدگان برخیزید و بندها را بدرید که اینها همه تزویر و ریا براى فریب شما هستند. آرى این راه هرچند بر ما آشناست و با زندگیمان امتى جاودانه دارد ولى از نظر دشمنان ما راهى تعجب آفرین است و باید هم چنین باشد ، دشمن خود را در مقابل مکتبى مى بینید و در برابر امت بپا خاسته و ؟؟؟ مى بیند که چگونگى راهش براى او توجیه ناپذیر است و نمى داند با این مکتب چگونه مبارزه کند و چگونه از سیل کفر شوى آن جلوگیرى نماید ولى این راه را ما مى شناسیم زیرا که با فرهنگ اسلامى مأنوس و ما خود رهرو آن هستیم و این راه خونین شهداست ، شهدائى که براى حفظ مبانى مکتب عاشقانه جان خویش را در طبق اخلاص مى نهند و در راه مبارزه با کژیها و بى دینى ها نثار جانان مى نمایند و همه اینها بر خاسته از جوشش خونى است که امام حسین (ع) در رگهاى زمان و مکان جارى ساخت و همه ارض را کربلا و همه ایام را عاشورا نمود. خون سرخ همیشه جوشان گلگون کفنان امت اسلام هر روز طراوتى تازه به حرکت پویا وهمه گستر انقلاب اسلامى مى بخشد و با شهادت هر یک از آنان امت قرن در عزم خویش راسختر گشته و راه همیشه جاودان آنان را ادامه میدهند حال مبادا ما در غفلت بمیریم که على (ع) در محراب عبادت شهید شد و مبادا در حال بى تفاوتى بمیریم که على اکبر حسین (ع) در راه حسین (ع) و با هدف شهید شد و از این نعمتهایى که خداوند به ملت ما ارزانى داشته مواظبت کرده و قدر آنها را بدانید . در امام بیشتر دقیق شوید و سعى کنید عظمت او را دریابید و خود را تسلیم او ساخته و پیوسته رهنمودها ى گوهربار ایشان سرلوحه کار خود قرار داده و پیوسته دعا گوى او باشید و اکنون که نداى « هل من ناصر ینصرنى » حسین زمان از کوى جماران بر مى خیزد و کمک مى طلبد بنا به وظیفه شرعى و بعنوان یک مقلد شرمنده بپا خواسته تا راهى جبهه هاى جنگ شویم ، مدتهاست از خدا مى خواهم که یا مرا بسوى خویش بخواند یا جنگ را به پیروزى نهایى برساند و این خواسته نیاز به خودسازى و پاکسازى نفس درون دارد و بیرون کردن کلیه غرایز نفسانى مادى به دنیوى که هر کدام رشته اى از بندهاى اسارت شیطان است که بدنبال خود مى کشد و فقط با بیرون راندن آنهاست با توکل بر ذات پاک بارى تعالى که مى توانیم آیه شریفه « فادخلى فى عبادى و ادخلى جنتى » را شامل شده و در زمره بندگان خاص خداى در آمده و به بهشت موعود داخل شویم انشاءالله و حمد و سپاس خداى را که جهاد را هم بیافرید تا از آن براى رسیدن به خود استفاده کنیم و صلوات و درود بر محمد (ص) و جانشینان بر حق او که معلم جهادند . با توجه به نکات فوق که از فکر محدودم سرچشمه گرفته بار دیگر تأکید بر وفادارى به امام امت و قدردانى از خداوند وشکرگزارى وحضور مرتب درسرتاسر جبهه ها پیام من است به همه دوستان و برادران بزرگوارم. « والسلام »