وصیت شماره 1 - شهید محسن عابدی جبلی

" بسم الله الرحمن الرحیم " الذین امنوا هاجروا و جاهدوا فی سبیل الله باموالهم و انفسهم اعظم درجه عندالله و اولئک هم الفائزون . درود بر رهبر بزرگ و قلب تپنده ملت ایران من به سرزمین خونین خوزستان آمدم و به نادی رهبرم لبیک گفتم و آمدم تا در میان فرزندان این امت که وارثان خون و میراث خواران شهیدان هستند و ایمان در قلب مملو کرده اند و سلاح از دست گرفته اند قرار بگیرم من در میان اینان هستم ولی در مقاسیه با اینها خیلی حقیر و گناهکار هستم پس التماس دعا دارم و از شما می خواهم که از خداوند برای بخشش گناهانم طلب آمرزش کنید من خدا را شکر می کنم که به من توفیق شرکت در جهاد را داد که اینچنین در صف رزمندگانم که صدای تکبیرشان بلند است و رهبری خمینی را ندا می کنند قرار بگیرم خدایا از گناهان من در گذر و ما را ببخش خدایا همه یارانم بسوی مرگ رفتند مرا هم سرنوشتم را مثل انان کن . خدایا نیروهای حزب الله را بر کافران پیروز بگردان ای ملت شهید پرور ایران در میانتان پیوندهای اخوت و برادری را حکمفرما کنید . شادیتان از شوق بهشت باشد و اندوهتان از عذاب جهنم باشد وحدت داشته باشید مساجد را خالی نگذارید و در نمازهایتان امام را دعا کنید پشتیبان انقلاب و جبهه های نبرد اسلام باشید راه شهدا را ادامه دهید و خون انها را پایمال نکنیدو ای پدر و مادر عزیزم : من در زندگی به شما رنج فراوان داده ام و رای شما مایه زحمت بوده ام . امیدوارم که شما مرا ببخشید . شبانه روزتان را صرف خدمت صادقانه به انقلاب امام و مردم شهید پرور بنمائید این دنیا برای من عذاب بود که اگر شهید شوم راحت می شوم در پایان از تمام خویشاوندان و دوستان طلب بخشش می کنم لازماست بگویم که یکسال نماز دارم و 40 روزه دارم که برایم بگیرید . آنکس که تو را شناخت جان را چه کند فرزند و عیال و خانمان را چه کند دیوانه کنی هر دو جهانش بخشی دیوانه تو هر دو جهان را چه کند " والسلام"