وصیت شماره 1 - شهید سعید طاهری عزیزآبادی

به نام خدا (ولا تحسبن الذین قتلو فی سبیل الله امواتا بل احیا عند ربهم یرزقون) مپندارید آنان که در راه خدا کشته شده اند مرده اند بلکه زنده اند و در پیش خدای شان روزی می خورند. اینجانب به سعید طاهری فرزند باقر متولد ۱۳۴۵ پدرم را وصی خود قرار میدهم اولاً از تمام زحمات پدر که برای من کشیدند و مرا به این ثر رساندند تشکر می‌کنم و از آنها طلب حلالیت می‌کنم. ای همه کسانی که مرا می شناسید اگر از من بدی دیده اید مرا حلال کنید و از همه شما طلب عفو و بخشش دارم از و سی هم می‌خواهم که تمام اموال شخصی هم رابطه نقدی و غیرنقدی در هر راهی که می‌خواهند استفاده کنند و از همه طلب دعا گوی برای این حقیر دارم از ملت می خواهم امام را دعا کنند و از دستورات این شم سرپیچی نکنند به خواهران حجاب را رعایت کنند خداوند همه ما را ببخشد و از گناهانمان درگذرد دیگر عرضی ندارم و سلام علیکم و رحمة الله. در ضمن سخنی با مادرم: مادرم می‌دانم داغ فرزند خیلی مشکل است ولی من از شما انتظار دارم که مانند بانوی بزرگ اسلام حضرت زینب در برابر مشکلات مقاومت نموده تا منافقین بدانند که در هر زمان مادرانی شیرزن مثل شما وجود دارد مرا حلالم کن مادرم. شهیدان بر شهادت خنده کردند شهیدان لاله راه شرمنده کردند