لحظه و نحوه شهادت

راوی محمد ترکجوش: عشق ، صفا .... و شهادت شهید ترکجوش با دانستن این مطلب که واحدی درمنطقه بنام تخریب وجود دارد و شور و حال و هوای ویژه ای در آن حاکم است و واحدی است که صفا معنویت و شجاعت ایثار و از خود گذشتگی ، می طلبد و می پروراند ، و در عین حال کارهای سخت و خطر ناک را هم به دنبال دارد ، پس از اعزام به جبهه در سال 61 مستقیمأ به واحد تخریب لشکر 5 نصر رفت و مشغول خدمت شد . در سال 63 که شهید سید علی موسوی هم به واحد تخریب رفت با شهید ترکجوش آشنا شد و از آن پس یک انس و علاقه شدیدی بین آن دو پدید آمد که همین امر باعث شد که هر چه بیشتر به هم وابسته شوند و در اکثر مأموریت ها با هم بودند . همیشه با هم مرخصی می رفتند و در شهرستان هم در اکثر اوقات با هم بودند . یک حالت روحانی و عشق و صفا و معنویتی درونشان ایجاد شده بود که زبان زد دوستان و همرزمان بود شهید موسوی با اینکه معلم بود ، ولی حاضر نبود که واحد تخریب را ترک کند و همیشه عنوان می کرد : « تا هر وقت جواد آقا ( ترکجوش ) در منطقه باشد من هم ترجیح می دهم که بمانم تا در کنارش خدمت کنم ! » در سال 64 هر دو تصمیم به ازدواج گرفتند و قرار شد هر دو با یک خانواده وصلت کنند تا اینکه از این طریق هم با یکدیگر نزدیکتر گردند . پس از صحبتهای مقدماتی ، یکی از دوستان خانواده ای از اقوامش را معرفی نمود تا به خواستگاری برود ولی چون هر دو شهید ( موسوی و ترکجوش ) در جبهه بودند ، قرار شد که هر وقت برگشتند به اتفاق خودشان به خواستگاری برویم ، اما با گذشت دو ماه ، از آمدنشان خبری نشد . ئبا شروع عملیات والفجر 8 شرایط به کلی عوض شد . شهید ترکجوش و شهید موسوی در دومین روز عملیات در یک گروه شناسایی به سوی منطقه مورد نظر رفتن که در حین عبور از محور عملیاتی در معرض دید سنگر کمین دشمن قرار گرفتند و از سوی دشمن بر روی آنها آتش گشوده شد و چون برادر عزیز سید علی موسوی در جلوی ستون قرار داشت مورد اصابت تیر دشمن قرار گرفت و به شهادت رسید . این صحنه برای دوستان خیلی سخت بود و از همه مشکل تر برای یار و مونس او بود که این دوری را تحمل کند . شهید ترکجوش به سوی او شتافت و در این لحظه او نیز از ناحیه شکم مورد اصابت چند تیر قرار گرفت . با این وضعیت شهید موسوی را در بغل گرفت و آن دو در جوار هم خوفتند و به سرای باقی شتافتند تا در جوار حضرت حق هم در کنار هم باشند .