دقت در بيت المال

راوی حشمت حمشتی فر: یکی از برادرها خاطراه ای را از حاج محمد طاهری اینگونه تعریف می کند : می گفت با هم رفته بودیم به روستای شوراب با ماشین سپاه قرار بود برای خانواده یکی از بسیجی های این روستا کمی پول ببریم . 2 ، 3 نفری با همسرانمان رفته بودیم . می گفتیم وقتی رفتیم به روستای شوراب پول را دادیم و از روستای شوراب بیرون آمدیم و سر ماشین را به سمت امام زاده شوراب چرخاندیم حدود 2 کیلومتر بیشتر نبود. حاجی طاهری وقتی متوجه این قضیه شد : گفتم می خواهی کجا می خواهی بروی . حاج آقا این همه راه را آمده ای از کاشمر این 2 کیلومتر را هم زیارتی بکنیم و بعد برویم . در همین حال حاجی طاهری گفت : ماشین را نگهدارید تا من همسرم پیاد شویم و بعد شما بروید . پرسیدم چرا حاج آقا ؟ گفت : نخیر . ما تا اینجا که آمدیم وظیفه مان بوده است . در رابطه با کار بیت المال اینجا بسیجی داشتیم . آمدیم پول دادیم . وظیفه ما تا اینجا بوده است . وسیله بیت المال را برداشته است و این دو کیلومتر را که ما می خواهیم برویم این کار شخصی محسوب می شود و من و همسرم پیاده می شویم و شما بروید زیارت کنید و بعد برگردید. بعد آن برادر ادامه که آقای طاهری ما را هم با این کار از رفتن منصرف کرد و ما گفتیم حاج آقا پس ما دیگر نمی رویم .