خاطرات نحوه مجروحيت

راوی محمد رضا نظری: خاطره را حاج محمد طاهری اینگونه برایمان نقل می کرد : اول که به جیهه رفته بودیم در منطقه چزابه مستقر بودیم . منطقه رملی است . تا گلوله خمپاره می آمد به ما می گفتند صدائی شنیدید فورا روی زمین بخوابید و ما هم عادت کرده بودیم که به حساب هر سوتی می آمد سریع زمین گیر می شدیم . یک مرتبه صدای شدیدی آمد و بعد با همان وسائلی که داشتیم روی زمین خوابیدیم . این خمپاره آمد و در بغل ما به زمین خورد . وقتی بچه ها دیدند که این خمپاره کنار ما به زمین خورد فکر کردند که ما پودر شدیم . چون ناپدید شدیم به نحوی که خاکهای رملی دور ما ریخته بود. وقتی نگاه کرده بودند دیده بودند از ما خبری نیست . سریع دویدند و آمدند کنار ما یک مرتبه ما هم خودمان را از زیر رمل ها کشیدیم بیرون . پرسیدند شما زنده اید . گفتیم : بله. ترکشها به سمت بالا حرکت کردند و به ما اصابت نکردند.